Onderzoeker Testimonial

Abstracte modellen uitleggen aan psychologen

‘Onbegrip, zelfs wanneer het over hetzelfde probleem gaat.’ - Max Mulder

Mathematische modellen maken van menselijk gedrag in simulatoren is de specialiteit van Max Mulder, onderzoeker aan faculteit LR van de TU Delft. Voor psychologen die met hetzelfde probleem bezig zijn, zijn de bevindingen echter vaak te abstract. Mulder probeert op allerlei manieren zijn kennis toch over te dragen om samen met hen tot een beter inzicht te komen van de problematiek.

Het multidisciplinaire team van Mulder, waarin zowel meet- en regeltechniekingenieurs als psychologen zitten, onderzoekt hoe representatief simulaties zijn, bijvoorbeeld in de luchtvaarttraining. De vraag is in hoeverre het gedrag van de piloten in de werkelijke vlucht hetzelfde is als in een simulator, en hoeveel een goede simulator zou moeten meebewegen om het vliegen ‘echter’ te maken.

Door zijn ervaring met onderzoekers uit andere disciplines weet Mulder goed welke termen wel algemeen bekend zijn en welke niet. ‘Wat een drempelwaarde is kan men nog wel begrijpen, maar zodra het specifieker gaat over hoe je metingen aan menselijk gedrag in het frequentiedomein met elkaar kunt vergelijken, gaan de meeste collega’s al snel glazig kijken. Dus zelfs bij mensen die met precies hetzelfde menselijke gedrag bezig zijn, moet je veel moeite doen om jouw resultaten uit te leggen. Als ik echt precies moet gaan uitleggen wat wij doen, heb ik een bord nodig om formules op te schrijven en kan ik niet zonder wiskunde.’

Rijscholen en gaming-industry

Volgens Mulder zijn er ook andere mogelijke doelgroepen voor wie het duidelijk uitleggen van de onderzoeken handig is, naast de duidelijk belanghebbenden zoals de simulatorbouwers, de trainingscholen, en de luchtverkeersmaatschappijen. Het mogelijk gebruik van simulators door rijscholen zou ook daar de kosten kunnen drukken, omdat er dan geen instructeur meer naast de leerling hoeft te zitten. Ook in de spellenindustrie zijn de productiemanagers wel geïnteresseerd in het realistischer maken van de virtual reality. 

Om ook hen het belang van de onderzoeksresultaten duidelijk te maken, is goed inzicht in wat er precies wordt gemeten essentieel. Mulder merkt op: ‘Soms hebben we een bepaald patroon ontdekt in het menselijk gedrag wanneer we een simulator-instelling varieren, maar moeten we ook zelf eerst eens goed nadenken wat dit voor gevolgen heeft.’ Dit verkrijgen van inzicht denkt Mulder niet te kunnen versnellen, ook niet na cursussen over communicatie. ‘Maar er zullen wel communicatietechnieken zijn om de abstracte informatie die we wèl begrijpen goed te kunnen overbrengen aan verschillende geïnteresseerden.’